Dokuczliwi lokatorzy czworonoga

Nietypowe zachowanie psa i niepokojące dolegliwości, takie jak osłabienie, utrata wagi i apetytu, wzmożone pragnienie, kichanie, zadyszka, świąd czy wymioty mogą być oznaką choroby pasożytniczej. Niedyspozycja zdrowotna psa może być związana z występowaniem u niego pasożytów. Choroby pasożytnicze mogą dotyczyć przewodu pokarmowego oraz skóry.

Najczęściej występującymi pasożytami u psów są nicienie, tasiemce i lamblie. Objawami tych chorób wywołanych tymi pasożytami mogą to być: biegunki, zaparcia, wymioty, brak lub zmienny apetyt, utrata wagi ciała, zmatowienie i wypadanie sierści, oraz różnego rodzaju zaburzenia neurologiczne. (ciągłe podekscytowanie, bieganie bez powodu, podniecenie seksualne).

Do szczególnie niebezpiecznych dla szczeniąt i młodych psów pasożytów zaliczyć można glistnice – pasożytnicze nicienie. Psia glista żyje w jelicie cienkim zwierzęcia. Po dostaniu się do organizmu żywiciela przemieszczają się wraz z krwią przez do różnych narządów i mięśni, gdzie się otarbiają. Takie otorbione larwy mogą przedostać się do rozwijających się w organizmie matki płodów. W ten sposób rodzą się chore. Takie szczeniaki słabo się rozwijają, mają matową sierść, wzdęte brzuszki, dokuczają im biegunki i wymioty.

Inne pasożyty u psa to: tasiemce, płaskie płazince, przypominające tasiemkę. Taki pasożyt składa się z członów i głowy, a dorosły osobnik może mieć od jednego do pięciu metrów długości. Żyją w jelicie cienkim psa. Zarażonemu psu może dokuczać: świąd odbytu, biegunki i wymioty, może też tracić na wadze mimo dużej ilości spożywanego jedzenia. U psów występuje tasiemiec psi, który wywołuje chorobę zwaną bąblownicą. Ten rodzaj uzbrojonego tasiemca jest szczególnie niebezpieczny dla człowieka. Za rozprzestrzenianie się tej choroby odpowiedzialne są pchły.

W jelicie cienkim psa bytować mogą lamblie. Pasożyty u psa te powodują  biegunki, odwodnienie i utratę masy ciała. Ich wykrycie jest bardzo trudne. Do zarażenia dochodzi przez picie brudnej wody, np. z kałuż.

Dokuczliwymi pasożytami u psa są pasożyty zewnętrzne, zamieszkujące na skórze zwierzęcia, takie jak: pchły, kleszcze, roztocza, wszoły. Pchły żywią się krwią, powodują świąd. Zwalczać należy różnego rodzaju preparatami owadobójczymi do stosowania u psów, ale przede wszystkim należy zapobiegać poprzez należytą higienę psa i utrzymywanie czystości otoczenia. Żyjące w lasach i zaroślach kleszcze przyczepiają się do skóry zwierzęcia. Są nosicielami niebezpiecznych chorób, jak borelioza i piroplazmoza. Przyczyną zakażeń bakteryjnych i grzybiczych skóry psa mogą być świerzbowce i nużeńce, które uszkadzają. Świerzbowce mogą powodować choroby uszu. Niezmiernie dokuczliwe są wszy i wszoły, których ukąszenie powoduje silne swędzenie.

Zakażenie pasożytem może nastąpić w różny sposób. Może to być zjedzenie przez psa zarobaczonej ryby czy ptaka, napicie się wody, w której znajdują się larwy pasożyta. Zarażenie może nastąpić tez przez skórę. Nierzadko choroba przekazywana jest jeszcze w okresie płodowym, z łożyska suki. Małe psy mogą zarazić się chorobą pijąc mleko chorej matki. Mamy wówczas do czynienia z robaczycą pierwotną, bardzo niebezpieczną dla życia szczeniąt pozbawionej jeszcze swojej odporności. Robaczyca wtórna ma miejsce, gdy do zarażenia dochodzi wskutek błędów żywieniowych lub pielęgnacyjnych. Aby pies mógł cieszyć się zdrowiem, musi więc być regularnie odrobaczany (przynajmniej dwa razy w roku).

Add a Comment