Jak rozpoznać chorego czworonoga?

Każda istota, aby mogła się rozwijać wymaga wielu zabiegów odnośnie żywienia, higieny i zaspokajania potrzeb psychicznych. Psy, podobnie jak ludzie chorują i są podatne na działanie różnych bakterii i wirusów.

Choroby psów bardzo często mają swoje źródło w działaniu człowieka i zaniedbań w tym względzie, ale też w genetycznym obciążeniu, zmniejszonej odporności, ekspozycji na działanie szkodliwych alergenów, pasożyty lub zarażenie się chorobą zakaźną. Spośród najbardziej niepokojących objawów, które mogą wskazywać na choroby psów są: apatia, senność, osowiałość, brak apetytu (bądź zwiększone łaknienie), częste i nagłe wymioty, podwyższona temperatura ciała, niepokój, kaszel i częste kichanie, a także wyciek z nosa i oczu. Równie niepokojącym objawem jest wygląd błon śluzowych – na chorobę, a szczególnie problem z ukrwieniem, wskazuje ich blady kolor i suchość. Zaniepokoić powinno zachowanie psa, szczególnie niechęć do zabawy, wygryzanie sierści, trudności z podnoszeniem się i kładzeniem, czy przekrzywianie głowy w jedną stronę. Jednym z objawów, które powinno skłonić nas do wizyty u weterynarza jest światłowstręt, biegunka, wzdęcia, ropny wyciek, nieprawidłowa barwa moczu, drgawki i ogólne osłabienie.

Najpopularniejszą i w przeszłości najczęściej spotykaną chorobą u zwierząt jest wścieklizna. Jest znana od setek lat i zawsze budziła grozę, podatne na nią są wszystkie zwierzęta, także ludzie. To choroba zakaźna, która atakuje układ nerwy organizmu. Występuje jednak rzadko, ale zawsze jest powodem śmierci u zakażonych wścieklizną osobników. Wywołuje ją wirus, który jest bardzo odporny. Badacze twierdzą, że może on przeżyć nawet kilka tygodni w rozkładającym się ciele zwierzęcia, ale jest wrażliwy na wysoką temperaturę. Objawy choroby to: ogólne podniecenie i pobudzenie, problemy z koordynacją ruchową, szczękościsk, problemy z uniesieniem głowy, piana na pysku, wodowstręt i agresywność. Kolejną z chorób zakaźnych u zwierząt, z która najczęściej spotykają się właściciele psów jest nosówka. Dotyka ona najczęściej szczenięta w wieku około 3-6 miesięcy. Objawia się we wczesnym etapie jej przebiegu wysoką gorączką – powyżej 40 st. C, katarem, zapaleniem spojówek oraz zmianami w gardle. W po dziesięciu dniach utrzymujących się zmian chorobowych przechodzi w inną postać i charakteryzuje się dolegliwościami natury pokarmowej. Pojawiają się wymioty, biegunka, a pies nie ma apetytu. Po kilku tygodniach choroba u psa przechodzi w kolejną fazę i ma postać neurologiczną, którą charakteryzuje drżenie kończyn, żuchwy i porażenie. Leczenie jest czasochłonne i trudne, ale może zakończyć sukcesem, jednak istnieją powikłania, na jakie należy zwrócić uwagę, to: padaczka, problemy neurologiczne, a także z chorobami zębów i dziąseł. Częstą chorobą psa, szczególnie w okresie jego dorastania jest krzywica, spowodowana niedoborem wapnia lub fosforu, a także enostoza, czyli tzw. młodzieńcze zapalenie kości, zapalenia uszu, czy biegunki. Chorobotwórcze mogą być także kleszcze, które bardzo może przywrzeć do skóry psa podczas spacerów. Choroby jakie są przez nie powodowane, to: babeszjoza i borelioza.

Każdy niepokojący objaw powinien podlegać uważnej obserwacji i być diagnozowany przez weterynarza.

 

Add a Comment