Niechciani krwiopijcy w psim futrze – pchły u psa

Niewielkie bezskrzydłe owady potrafią skutecznie dokuczyć czworonożnemu przyjacielowi człowieka. Zazwyczaj kojarzone są z zaniedbaniem i brudem. Jednak nie zawsze są ich efektem. Pchły u psa to niezmiernie uciążliwe pasożyty zewnętrzne.

Te małe, brązowe, z bocznie spłaszczonym ciałem i silnie rozwiniętymi odnóżami pasożyty wysysają krew zwierzęcia. Można niekiedy zauważyć w sierści psa lub kota, jak szybko się poruszają.. Z istniejących na świecie ponad 2000 tysięcy gatunków i podgatunków pcheł w inwazji psa najczęściej biorą udział Ctenocephalides felis pchła kocia oraz Ctenocephalides canis pchła psia. Pasożyty te występują najczęściej u zwierząt bezdomnych i zaniedbanych oraz przebywających w dużym skupisku, np. w schroniskach. Pies może się nimi zarazić już tylko poprzez przebywanie w środowisku, w którym było zwierzę mające pchły.

Dorosłe osobniki pcheł potrafią wypić 20 razy więcej krwi aniżeli same ważą. Po 1-2 dniach samice składają jaja, najczęściej w sierści zwierzęcia, po czy spadają z niej w miejscach przebywania żywiciela. W ciągu życia pchła może złożyć od 600 do 2000 jaj. Larwy chowają się w miejscach nieoświetlonych i trudno dostępnych, w szczelinach, pod meblami, dywanem itp. Żywią się odchodami starszych osobników. W kokonach przypominających małe, białe ziarenka piasku, dochodzi do przekształcenia się larwy w dorosłą pchłę. Jeśli nie znajdą od razu żywiciela, w kokonach mogą przeżyć nawet klika miesięcy.

Te niewielkie owady mogą powodować łysienie i miejscowe reakcje skórne. Wywołują uciążliwy świąd, przez co psy mocno się drapią , co z kolei powoduje stan zapalny skóry, głównie na klatce piersiowej i po wewnętrznej stronie ud. Niektóre bardziej wrażliwe psy mogą zachorować na alergiczne zapalenie skóry, które wywołane jest przez alergeny wstrzykiwane w substancji w momencie ugryzienia zwierzęcia przez pchłę. Oprócz tego pchły mogą przenosić  pasożyty niebezpieczne dla zdrowia i życia psa, np. psi tasiemiec i nicienie.

Aby pozbyć się przypadłości jaką są pchły u psa należy wybrać odpowiednie środki zwalczające te owady. Istnieje kilka sposobów walki z pchłami, które warto ze sobą połączyć, chcąc uzyskać satysfakcjonujący rezultat. Jednym z nich jest stosowanie szamponu przeciw pasożytom, którego używa się w trakcie kąpieli. Jednak przy dużej ilości owadów w sierści psa taki szampon może okazać się mało skuteczny. Wówczas warto dołączyć inny sposób, jakim jest zastosowanie środka typu Spot-On, obecnie chyba najskuteczniejszego w walce z pchłami u psów. Preparat taki nakłada się na skórę zwierzęcia wzdłuż kręgosłupa, zapewniając ochronę na wiele tygodni. Mniej skutecznym sposobem jest spray owadobójczy, którym spryskuje się sierść zwierzęcia. W walce z pchłami u psów stosować można także proszek owadobójczy. Jest to sposób dość mało praktyczny z racji tego, iż rozprowadzony na sierści może zostać szybko zlizany przez zwierzę. Popularnym środkiem walki z pchłami są obroże owadobójcze zakładane na 3-4 miesiące. Mniej znane są tabletki podawane zwierzęciu, których celem jest zapobieganie rozwojowi larw. Oprócz stosowania preparatów owadobójczych należy pamiętać też o dezynfekcji legowiska i pomieszczeń, które mogą być siedliskiem jaj i larw pasożytów.

Pchły u psa są uciążliwe, ale możliwe do pozbycia. Podstawę stanowią różnego rodzaju preparaty owadobójcze oraz dokładne sprzątanie otoczenia psa. Istotna jest też profilaktyka poprzez stosowanie środków zapobiegających zarażeniu się psa tymi pasożytami.

Add a Comment