Odrobaczanie zwierząt

Pasożyty wewnętrzne mogą zaatakować psa w każdym wieku, przy czym w największej ilości przypadków są one zlokalizowane w przewodzie pokarmowym. W związku z tym generują one problemy z funkcjonowaniem układu trawiennego, co w konsekwencji może prowadzić także do innych zaburzeń. Istnieje na przykład ryzyko niedrożności jelit.

Najgroźniej sytuacja przedstawia się oczywiście w przypadku szczeniąt – ich układ odpornościowy nie jest bowiem w pełni wykształcony, a przy tym wykazują one wysokie zapotrzebowanie energetyczne. Stąd – należy w sposób cykliczny odrobaczać psa – zwłaszcza, jeśli istnieje ryzyko zarażenia od innych zwierząt. Niemal każde szczenię posiada w układzie pokarmowym takie pasożyty jak tasiemce, nicienie, lamblie czy inne (skąd? wina leży najczęściej w mleku matki). Zarobaczenie daje charakterystyczne objawy – zmienia się fizjonomia pieska (brzuch jest bardziej wypukły, sierść matowieje, skóra wiotczeje), prócz tego zwierzę ma regularne biegunki i wymioty. Charakterystyczne są również czkawki. Profilaktyka przeciwpasożytnicza to obowiązek każdego odpowiedzialnego opiekuna szczenięcia. Warto jednak wybrać renomowany gabinet weterynaryjny, który będzie przeprowadzał te zabiegi zgodnie ze specyfiką organizmu małego psa.

Pierwszy zabieg odrobaczania może mieć miejsce już w trzecim tygodniu życia. Należy pamiętać, by powtórzyć zabieg po kolejnych dwóch tygodniach. Zapobiegnie to rozwojowi larw i jaj, które ewentualnie mogły zachować się w organizmie. Szczeniak powinien być na czczo, a z kolejnym posiłkiem także trzeba odczekać kilka godzin – dzięki temu pasożyty nie przeniosą się do treści pokarmowej. Odrobaczanie można przeprowadzać również samodzielnie, na rynku dostępne są renomowane preparaty przeznaczone do tego celu. Należy jednak szczególnie uważać na sposób dawkowania. Musi on być dopasowany do wagi zwierzęcia. Wskazane jest zachowanie ostrożności jeśli chodzi o częstotliwość powtarzania zabiegu, tak, aby martwe pasożyty miały szansę zostać wydalone. W przypadku szczeniaków lekarze weterynarii zalecają jeszcze przeprowadzenie trzeciego i czwartego odrobaczania – odpowiednio w 8 i 11 tygodniu życia. Warto pamiętać, by pomiędzy kolejnymi dawkami preparatu eliminującego pasożyty wykonać szczepienia profilaktyczne.

Konsekwencje zlekceważenia procesu odrobaczenia mogą się zakończyć nawet śmiercią szczenięcia. Jednak samo odrobaczanie także daje pewne skutki uboczne. Trudno ich uniknąć, jednak można złagodzić ich objawy. Pojawiają się między innymi biegunki, czasami wymioty. Jeśli do tego pies traci apetyt i jest apatyczny należy jak najszybciej skonsultować się z weterynarzem. Dorosłe psy także powinny być odrobaczane, i to dwa razy do roku. Nie należy o tym zapominać, jeśli chcemy, by nasz pupil cieszył się dobrym zdrowiem i towarzyszył nam przez wiele lat.

 

Więcej o odrobaczaniu szczeniąt

Add a Comment